مىگردد . از كافور به عنوان مقوّى قلب ، ضعف مفرط ، پايين آوردن درجه گرماى بدن در موارد تب و همچنين كاهش اشتهاى جنسى و به عنوان ضدعفونى كننده استفاده مىگردد . صور دارويى : كافور در مصارف داخلى به صورت گردو و به مقدار 50 / 0 تا يك گرم در روز ، بطور تدريجى و به دفعات 5 / 0 - 25 / 0 گرم به شكل كاشه يا حب ( يا امولسيون شده يا صمغ يا با يك زرده تخم مرغ ) يا در پوسيون‌ها ، تنقيه و غيره در اشخاص بالغ مصرف مىشود . به صورت محلولهاى روغنى يا اتره يا تزريق و در استعمال خارج ، به صورت گرد در پانسمانها ، استنشاق ( سيگارت ) ، آب كافوردار ( آب اشباع شده از كافور كه داراى 20 / 1 آن در ليتر است ) به صورت لوسيونهاى ضدعفونى كننده و رفع خارش ، روغن كامفره ، پماد كامفره و غيره به كار مىرود . * كافور بورنئو كافور بورنئو يا بورنئول كه به شكل دانه‌هاى متبلور قرمز مايل به سفيد يا صورتى مايل به سفيد در بازار عرضه مىشود . درخت كافور بورنئو در سومات را و بورنئو مىرويد . تركيبات شيميايى : در رزين روغنى درخت كافور بورنئو يا در كافور بورنئو مواد بورنئول و كامفن و ترپينئول و سسكى ترپن وجود دارد . خواص - كاربرد : در چين گرد كافور بورنئو را در مقدار خيلى كم و بيشتر در استعمال خارجى ، در موارد تيرگى قرنيه چشم مصرف مىشود . از گرد كافور بورنئو در استعمال خارجى در موارد ناراحتىهاى غشاى مخاط بينى ، چشم و گلو و بواسير مصرف مىشود . « 1 »

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 90 ؛ صيدنه ، ص 170 .